Een korte biografie van de Moeders der Gelovigen

10-01-2013 door

Dit artikel betreft een korte beschrijving van de vrouwen van de profeet Mohammad (vrede zij met hem), ook wel de ‘Moeders der Gelovigen’ genoemd.

De vrouwen van de profeet Mohammad, moge Allah tevreden zijn met hen, hebben een bijzondere plek binnen de Islam. In de Qoer-aan worden ze ook wel ‘Moeders van de Gelovigen’ genoemd.[1] Zij waren zijn vrouwen in het aardse leven en zullen zijn vrouwen zijn in het hiernamaals. De profeet (vrede zij met hem) heeft diverse vrouwen getrouwd: jong, oud, weduwe, maagd, arm, rijk en bevrijdde slavinnen. Elk van de vrouwen heeft een belangrijk aandeel gehad in de geschiedenis van de Islam.

Hieronder volgt een korte beschrijving van de vrouwen die een belangrijke rol hebben gespeeld in het leven van de profeet en dus voor de Islam van betekenis zijn geweest:

Khadiedjah

De profeet (vrede zij met hem) trouwde met haar op zijn vijfentwintigste, zij was veertig jaar oud. Ze was een weduwe die twee keer getrouwd was geweest. De profeet (vrede zij met hem) was in de bloei van zijn leven. Omdat Khadiedjah onder de indruk was van het karakter en eerlijkheid van Mohammad, deed ze hem via een familielid een huwelijksaanzoek. Zij trouwden met elkaar tot aan haar dood, een periode van 25 jaar. Gedurende hun huwelijk bleef Khadiedjah haar man steunen, ondanks alle ontberingen. Naast ‘Aa-iesha heeft Khadiedjah een belangrijke bijdrage geleverd aan de totstandkoming en verspreiding van de islamitische beschaving.

Khadiedjah kreeg vier dochters met de Profeet: Zainab, Oem Kalthoum, Ruqayyha en Fatima. Alle vier hebben de Islam geaccepteerd als hun religie. Drie van de vier dochters overleden gedurende het leven van de profeet (vrede zij met hem). Zijn dochter Fatima stierf zes maanden na het overlijden van haar vader. Khadiedjah kreeg ook twee zonen met de profeet (vrede zij met hem): Qaasim en ‘Abdoellah, beiden stierven op jonge leeftijd.

Sawdaa

Maanden na het overlijden van zijn vrouw Khadiedjah, keerde de profeet (vrede zij met hem) terug van een missie in Taa-ief. Gedurende deze periode trouwde hij Sawdaa, een weduwe die niet beschikte over schoonheid noch status of rijkdom. Deze vrouw werd vanwege vervolgingen van de heidense Mekkanen gedwongen om samen met haar man te vluchten naar Abbessinië (Ethiopië). Hij emigreerde met zijn vrouw om in rust en vrede zijn aangenomen geloof te belijden en liet haar na zijn dood achter in armoede.

Gemotiveerd door een gevoel van generositeit, trouwde de profeet (vrede zij met hem) Sawdaa. Hierdoor werd haar status verheven naar ‘Moeder der Gelovigen’. De profeet (vrede zij met hem) huwde gedurende de eerste drie jaar van zijn huwelijk met Sawdaa geen andere vrouw. Zij stierf enkele jaren na het overlijden van de profeet.

‘A-ieshah

‘Aa-ieshah was de dochter van een van de beste vrienden van de profeet, Aboe Bakr. Deze vriend van de profeet was een van de eersten die zich bekeerden tot de Islam. Hij stond bekend als de meest oprechte en toegewijde in het geloof. Gezien het verlies van de profeet (vrede zij met hem), stelde een van de vrouwelijke metgezellen de profeet (vrede zij met hem) voor om namens hem om de hand van de dochter van zijn beste vriend te vragen. Er waren echter een tweetal obstakels. ‘Aa-ieshah was namelijk al beloofd aan Djoebair bin Moet’im, een heiden uit Mekkah. Djoebair echter verloor zijn interesse vanwege de grote kloof tussen de Islam en het heidendom. Ook had ‘Aa-ieshah de pubertijd nog niet bereikt, dit was voor Djoebair ook een reden om af te zien van een verloving met haar.

Zodoende verloofde ze met de profeet (vrede zij met hem) voor de emigratie naar Medinah. Drie jaar later, toen beiden in Medinah waren en ‘Aa-ieshah de pubertijd inmiddels had bereikt, trouwden ze met elkaar. ‘Aa-ieshah was de enige maagd die de profeet (vrede zij met hem) heeft gehuwd. Zij hebben samen geen kinderen gekregen.

‘Aa-ieshah gold als een vooraanstaande islamitische geleerde en speelde een belangrijke rol bij de totstandkoming van de islamitische beschaving. Zij onderwees de Islam nog veertig jaar na het overlijden van de profeet (vrede zij met hem). Zij stierf op 67 jarige leeftijd.

Hafsah

Hafsah was de dochter van ‘Oemar, de een na naaste vriend van de profeet (vrede zij met hem). Ze emigreerde met haar man naar Medinah, maar werd weduwe bij de slag van Badr. Ze had een vurig temperament zoals haar vader en bleef lange tijd weduwe. ‘Oemar benaderde eerst Aboe Bakr en vervolgens ‘Oethmaan om haar te huwen. Beiden weigerden echter. Dit geeft ook het gebrek aan het aantal huwbare mannen in die periode. Uiteindelijk benaderde ‘Oemar de profeet (vrede zij met hem) voor een huwelijk met zijn dochter. Hij stemde in en het huwelijk werd in het derde jaar na de hidjrah[2] voltrokken. De profeet (vrede zij met hem) scheidde op een gegeven moment van haar, maar Allah de Verhevene beval hem om haar weer te huwen.

Hafsah kreeg de opdracht om de officiële kopieën van de Heilige Qoer-aan te bewaren gedurende het kalifaat van zowel Aboe Bakr als ‘Oemar. Ze stierf vier jaar na het overlijden van de profeet (vrede zij met hem).

Zainab

In het jaar dat de profeet (vrede zij met hem) Hafsah huwde, trouwde hij ook met Zainab. Zij werd ook weduwe bij de slag van Badr. Vanwege haar vriendelijkheid jegens de armen, kreeg zij de bijnaam ‘Moeder van de behoeftigen’.  Toen Zainab trouwde met de profeet (vrede zij met hem) was ze al op leeftijd. Ze stierf enkele maanden na haar huwelijk met de profeet (vrede zij met hem). Zij en Khadiedjah zijn de enige echtgenotes van de profeet (vrede zij met hem) die stierven gedurende het leven van de profeet (vrede zij met hem).

Oem Salama

Eén jaar later trouwde de profeet (vrede zij met hem) een andere weduwe: Oem Salama. Zij werd slachtoffer van vervolging en verloor zelfs voogdijschap over haar kinderen aan haar heidense schoonfamilie. Na de slag van Oehoed bleef ze achter als weduwe van vier kinderen. Aboe Bakr deed haar vervolgens een huwelijksaanzoek. Dit weigerde ze omdat ze ervan uitging dat niemand haar kinderen zou accepteren. Uiteindelijk deed de profeet (vrede zij met hem) haar een aanzoek waarbij hij haar verzekerde dat hij ook voor haar kinderen zou zorgen. De profeet (vrede zij met hem) trouwde Oem Salama uit nobele intenties, namelijk om haar en haar kinderen onder zijn bescherming te nemen.

Oem Salama stierf als laatste van alle vrouwen van de profeet (vrede zij met hem). Ze stierf 49 jaar na hem en werd 84 jaar.

Oem Habiebah

Oem Habiebah was de dochter van de vijand van de Islam in de beginperiode: Aboe Soefyaan. Zij zelf behoorde echter tot een van de eerste bekeerlingen van Mekkah. Ze emigreerde met haar man naar Abbessinië (tegenwoordige Ethiopië). Haar man bekeerde zich daar tot het christendom. Na zijn overlijden, stuurde de profeet (vrede zij met hem) haar in een Abbessinië een aanzoek. Ze keerde als antwoord hierop terug naar Medinah, drie jaar voor het overlijden van de profeet (vrede zij met hem). Ze stierf 43 jaar na het overlijden van de profeet (vrede zij met hem).

Zainab, de ex-vrouw van Zaid

Zainab was een nicht van de profeet (vrede zij met hem). Zij trouwde in eerste instantie met Zaid. Hij was een wees die slaaf was maar door de Profeet (vrede zij met hem) werd vrijgekocht en vervolgens door hem geadopteerd werd. De Profeet (vrede zij met hem) deed de broer van Zainab het voorstel om haar te laten huwen met Zaid. Haar broer echter weigerde om zijn zus, een nobele vrouw van Hashimitsiche en Qoeraishitsiche afkomst, die ook nog eens een nicht van de profeet (vrede zij met hem) was, te laten trouwen met een voormalige slaaf. Een dergelijke verbintenis werd door de Arabieren als een grote schande beschouwd. Het was een schande om dochters van adel te laten huwen met zelfs bevrijdde slaven.

De profeet (vrede zij met hem) probeerde juist het onderscheid dat gemaakt werd op basis van ras en stand, te bannen. Hij wilde de wereld juist laten zien dat een Arabier niet superieur is aan een niet-Arabier. Men kan alleen, zoals Allah de Verhevene heeft gezegd, superieur zijn aan een ander op basis van zijn deugd en vroomheid:

…Voorwaar, de meest eervolle onder jullie in de ogen van God is de meest godvrezende …” (Qoer-aan 49:13)

Het was Zainab zelf, die instemde met de wens van de profeet (vrede zij met hem) en dus tegen de Arabische gewoonte in, trouwde met Zaid. Zij stond erop dat haar broer Zaid accepteerde als zijn zwager.

Gedurende het huwelijk echter vond Zaid het lastig om te leven met Zainab. Zaid sprak hierover met de profeet (vrede zij met hem) en hij adviseerde hem om niet van haar te scheiden. Toch liep het huwelijk, ondanks alle pogingen er iets van te maken, uit op een scheiding.

Na de scheiding stond Zainab en haar familie erop dat de profeet (vrede zij met hem) haar zou huwen. De profeet (vrede zij met hem) reageerde aarzelend op dit voorstel en voelde zich schuldig ten aanzien van het mislukte huwelijk dat nota bene zijn idee was. Binnen de Arabische traditie was het gebruikelijk dat een man zijn stiefmoeder of schoonmoeder huwde. Het trouwen met de ex- vrouw van een geadopteerde zoon was echter onaanvaardbaar. Om deze traditie teniet te doen en om een voorbeeld te stellen, gebood Allah de Verhevene de profeet (vrede zij met hem) om Zainab te huwen. Hun huwelijk vond plaats in het vijfde jaar na de migratie. Zainab stierf tien jaar na het overlijden van de profeet (vrede zij met hem).

Djoewairiyah

In hetzelfde jaar kwam een groot aantal gevangen in handen van de moslims tijdens de slag met de stam van de Banie Moestaliq. Onder hen was Djoewairiyah. Zij was de dochter van een Arabische leider. Zij benaderde de profeet (vrede zij met hem) met losgeld om haar vrij te laten. De profeet (vrede zij met hem) nam het aan en deed haar vervolgens een aanzoek waarmee zij instemde. Zodra de moslims hoorden van het huwelijk van de profeet met Djoewairiyah, lieten zij de gevangen van de Banie Moestaliq vrij. Zij vonden dat zij geen leden van een stam gevangen konden houden die geëerd werd door de profeet door met één lid ervan te trouwen. Hierdoor werden enkele honderden families van deze stam bevrijd vanwege het huwelijk van Djoewairiyah met de profeet (vrede zij met hem).

Djoewairiyah was erg toegewijd in haar aanbidding. Op een dag zag de profeet haar nog in aanbidding na het ochtendgebed. Vervolgens passeerde hij haar nogmaals in de late ochtend en vond haar nog steeds op haar plek wederom in aanbidding en maakte haar de opmerking:

“Je bent nog steeds in jouw staat van aanbidding.” Zij antwoordde: “Ja”. Vervolgens zei de profeet tegen haar: “Zal ik je een aantal woorden leren waarmee je meer beloningen zult verkrijgen? Zeg het volgende: ‘Hoe volmaakt is Allah swt, ik prijs Hem volgens het aantal Zijn schepping en Zijn welbehagen en vanwege het gewicht van Zijn Troon en de inkt van Zijn Woorden’ [3].

Ze overleed ongeveer veertig jaar na het overlijden van de profeet (vrede zij met hem).

Saffiyya

Saffiyya was de dochter van een stamleider van de Joodse stam Banoe Nadeer. Zij werd gevangen genomen tijdens de slag van Khaibar in het jaar 7 na de hidjrah. De profeet (vrede zij met hem) bevrijdde haar en huwde vervolgens met haar. Na de huwelijksvoltrekking zag de profeet sporen van misbruik op haar kaak. Hij vroeg haar naar de oorzaak.

Zij vertelde hem het volgende: “Ik zag in een droom dat de volle maan over Medinah scheen en in mijn schoot viel. Ik vertelde mijn neef over de droom. Hij sloeg mij en zei: ‘Jij wilt met de koning van Medinah trouwen?!’ Dit litteken is van zijn klap.”

Toen de profeet (vrede zij met hem) op zijn sterfbed lag, huilde ze en zei: “Ik wou dat ik nu jouw plaats kon innemen, O Boodschapper van Allah.” De profeet (vrede zij met hem) antwoordde hierop: “Bij Allah, ze spreekt de waarheid.”

Maimoenah

Maimoenah, ook weduwe, vroeg de profeet (vrede zij met hem) ten huwelijk in Mekkah in het jaar 7 na de hidjrah. Ze behoorde tot zijn stam en was al over de vijftig. De profeet (vrede zij met hem) trouwde haar om haar, een arm familielid, te steunen.

Bron: www.islamreligion.com


[1] Qoer-aan 33:6.

[2] De migratie van Mekkah naar Medinah.

[3] Aboe Daawoed.