De weg naar vrede en verlossing

22-10-2012 door

Gechreven door: Sayyid Aboe A’laa Maudoodi

Vertaald door: team verkenislam.nl

 

Over het bestaan van God

Als iemand je zou vertellen dat zich in het centrum van de stad een grote winkel bevond, met geen verkopers of managers, welke prima functioneerde, waarin alle handelsgoederen op tijd binnenkomen en automatisch verkocht worden aan de klanten, zou jij het geloven? Zou je het idee dat goederen binnenkomen zonder leverancier en worden verkocht zonder tussenkomst van verkopers accepteren? Zou je ermee instemmen dat de goederen in de winkel veilig zijn voor inbrekers en dieven zonder de supervisie van beveiligingspersoneel? Niemand kan geloven in het bestaan van zo’n winkel.

Of neem een ander voorbeeld: Veronderstel dat iemand je vertelt dat hij een groot fabriek op zichzelf heeft zien functioneren, zonder enige managers, voormannen, ingenieurs of machineoperators. Stel je voor dat er tegen jou gezegd wordt dat de fabriek spontaan tot bestaan is gekomen, dat alle componenten van de machine zichzelf zelf op de juiste plaats hebben aangesloten en uitstekende producten produceren. Ongetwijfeld zou je zo’n persoon als gek verklaren!

Sta ook eens even stil bij de volgende voorbeelden: Zou jij geloven dat een gloeilamp zijn eigen licht zou verwekken? Kan de grootste filosoof ter wereld jou overtuigen dat een stoel zijn huidige vorm zelf heeft aangenomen? Zou iemand jou kunnen overtuigen dat het weefsel van jouw jas zich zelf heeft geweven of dat jouw huis niet gebouwd is, maar spontaan tot bestaan is gekomen?

Dit zijn slechts enkele alledaagse voorbeelden. Maar als jij niet kan geloven dat een winkel gerund kan worden zonder een verkoper of dat een fabriek gebouwd kan worden zonder ingenieurs en kan functioneren zonder personeel, hoe kan je dan worden overgehaald dat het universum, waarin ontelbaar veel levende wezens en hemellichamen functioneren met constante precisie, zonder een schepper of meester is?

Damp herrijst vanuit de oceanen en vormt vervolgens wolken. De wind blaast de wolken naar verafgelegen delen van de aarde en onder de juiste omstandigheden condenseert de damp en valt het op de aarde als regen. Dit regenwater brengt de dode aarde weer tot leven en zorgt voor de groei van voedselkroppen, bomen, vruchten en bloemen. Zou een persoon met verstand ervan overtuigd kunnen worden dat dit groot en complex systeem tot bestaan kwam zonder een schepper en functioneert zonder een bestuurder?
We aarzelen geen seconde in het gek verklaren van een persoon die gelooft dat een stukje weefsel of een stoel spontaan tot bestaan gekomen is. Kunnen we dan de thesis van de persoon die zegt dat de aarde voortkwam uit eigen beweging, dat de dieren vanzelf tot leven kwamen en dat de meest complexe van de levende wezens – de mens – tot bestaan kwam zonder een schepper accepteren? Een chemische analyse van de fysieke opmaak van het menselijk lichaam toont aan dat het bestaat uit bepaalde hoeveelheden van ijzer, carbon, sulfer, fosfor, calcium, natrium etc. – substanties die bij elkaar niet meer dan een paar cent kosten. Maar zou iemand een mens kunnen creëren door slechts deze substanties in dezelfde proporties waarin ze in het menselijk lichaam voorkomen te combineren? Zeker niet. Hoe kan dan van ons verwacht worden dat we geloven dat een mens die in staat is de meest gecompliceerde technologische prestaties te leveren zoals het maken vliegtuigen en televisies, tot bestaan kwam zonder de design van een superieure intelligentie en de vaardigheid van een meester ambachtsman?

Heb je ooit nagedacht over hoe de baby zich vormt en ontwikkelt in de piepkleine workshop van de baarmoeder? Noch vader noch moeder heeft iets te maken met dit prachtig proces. Op een moment waarop vader noch moeder op de hoogte zijn, komen twee kleine “life-germs,” die niet gezien kunnen worden behalve met behulp van een microscoop, bijeen. Hierna zuigt het nieuwe leven zijn voeding uit het bloed van de moeder, dat hem voorziet van voldoende hoeveelheden van ijzer, calcium en andere essentiële voedingsstoffen. Na verloop van tijd, ontwikkelen de twee cellen die zich voorheen samenvoegden tot een bundel van cellen, als een klonter vlees. Vervolgens begint dit “klontertje” een vaste en herkenbare vorm aan te nemen en de verschillende organen en delen van het lichaam beginnen te groeien op hun juiste plek. De ogen, oren, hersenen, hart, bonen en spieren ontwikkelen zich allemaal zoals en waar zij horen. Het embryo verkrijgt vervolgens leven en begint zintuigen te ontwikkelen. Wanneer het embryo een volledig gevormde menselijke baby wordt, brengt de piepkleine workshop (de baarmoeder) het ter wereld om een onafhankelijk leven te beginnen. Deze “workshops” brengen dagelijks miljoenen nieuwe baby’s ter wereld, maar elk van hen is anders dan de ander – qua verschijning, stem, aanleg en potentie. Zelfs identieke tweelingen hebben een aantal belangrijke verschillen en zullen nooit honderd procent identiek zijn. Dit is waarlijk een wonder die de verbeelding doet verwonderen.

Slechts een persoon die niet goed bij zijn verstand is kan geloven dat dit wonderbaarlijk systeem van het leven en universum, dat bestaat sinds talloze jaren, tot bestaan zou zijn gekomen zonder een Alwetende en Almachtige God.

De Eenheid van God

Laten we een stapje verdergaan over dit leven. Een ieder met een beetje gezond verstand zal accepteren dat geen enkele onderneming, groot of klein, efficiënt kan worden gerund zonder de aanstelling van één enkele persoon die verantwoordelijk is voor haar progressie.

Heb je ooit gehoord van één school met twee schoolhoofden, een afdeling met twee directeuren, een leger met twee hoofdcommando’s of een land met twee presidenten? Kan een instituut onder een dergelijk tweeledig bestuur efficiënt functioneren?

Zelfs in het dagelijks leven zijn wij ons bewust dat “teveel koks bederven de brij.” Een project onder leiding van meer dan één persoon kan niet slagen – zij zullen onderling met elkaar disputeren en ruziën totdat de zaak ten onder gaat. Ongeacht hoe goed de teamspirit en management ook mag zijn, is het leveren van goede prestaties onmogelijk zonder de aanwezigheid van één enkele autoriteit in bestuur.

Neem met dit simpele common-sense feit in gedachte een kijkje om je heen naar het grandioos systeem van het universum. Kijk naar de planeten in constante beweging, de aarde waarop wij leven, de maan die in de avond opkomt en de zon bij het aanbreken van de dag; hun bewegingen duiden op een strikte set van regels of wetten. Heb je ooit de avond zien aanbreken of de zon zien opkomen vóór hun aangestelde tijd? Is er ooit sprake geweest van een botsing van de maan met de aarde? Is de zon ooit afgeweken van zijn bepaalde positie? Heb je ooit gehoord van een planeet die ook maar ter breedte van een haar afweek van zijn vaste baan? Deze miljoenen hemellichamen, waarvan sommigen duizenden malen groter zijn dan onze aarde of de zon, volgen hun aangestelde banen strikt in overeenstemming met de “wetten van de natuur.” De afstanden tussen hen en de richting en snelheid van hun bewegingen zijn bepaald en vastgelegd en zelfs de kleinste afwijking van één van hen zou het gehele systeem in chaos brengen. 

Naar beneden komend van de hemelen naar onze eigen aarde, laten we de wereld waarin wij leven en onszelf wat nauwer bekijken. Het gehele systeem van de aarde en het drama van het leven wordt bestuurd door een vaste set van regels. Bijvoorbeeld, de zwaartekracht van de aarde houdt alles dat zich erop bevindt op zijn juiste plaats. Indien de aarde deze greep ook maar voor seconde zou loslaten, zou de wereld letterlijk uiteenvallen. Lucht, water en licht zijn gehoorzaam aan de regels die voor hen zijn uiteengezet; de seizoenen van het jaar houden zich exact aan het schema dat voor hen bepaald is. Rotsen, metalen, elektriciteit, bomen, dieren… niets heeft de macht om de voor hen bepaalde grenzen te overschrijden. Geen van dezen kan zijn eigenschappen of vermogens veranderen of de taak dat hen is opgelegd weigeren te vervullen. Alle delen van deze gigantische machine werken met elkaar samen en elke gebeurtenis en ontwikkeling die wij waarnemen is als gevolg van deze samenwerking.

Neem eens het voorbeeld van een zaadje dat in de grond gezaaid wordt. Het is vanzelfsprekend dat het zaadje niet kan ontkiemen en groeien tenzij alles in de hemelen en de aarde meewerkt. De aarde dient het de benodigde hitte en licht te verschaffen. Water en lucht hebben ook een rol te vervullen. De nacht maakt het koel en verschaft dauw ( waterdruppels die worden gevormd door de condensatie van het waterdamp). De dag brengt warmte en bevordert de groei. De verschillende elementen coöpereren voor maanden, zelfs jaren, totdat de plant kaprijp wordt en fruit levert. Alle gewassen die voor ons voedsel en voorziening produceren, groeien als gevolg van deze samenwerking tussen de verschillende natuurkrachten. Wij zijn slechts in leven vanwege deze natuurlijke samenwerking. Indien één van deze elementen teruggetrokken zou worden, zou het leven vrijwel onmogelijk zijn. Als bijvoorbeeld de lucht zich zou terugtrekken van deze coöperatie, zou ons bestaan onmiddellijk tot een einde komen. Indien het water zou weigeren samen te werken met de lucht en hitte in de atmosfeer zou er geen druppel van regen zijn. Indien de aarde zou weigeren te coöpereren met water, dan zouden onze velden en tuinen opdrogen, onze gewassen zouden nooit rijpen, noch zouden we ooit een huis kunnen bouwen. Zou het vuur weigeren te branden, dan zouden onze ovens, molens en fabrieken knarsend tot stilstand komen. Als ijzer niet op vuur zou reageren, zouden we nooit in staat zijn een naald te maken of een mes, laat staan auto’s, treinen en zware machines. Kortom, de wereld waarin wij leven bestaat slechts vanwege de onderlinge afhankelijkheid en samenwerking van de verscheidene elementen van de wereld om ons heen.

Zou iemand enige fout of valsheid kunnen vinden in dat wat hierboven is vermeld? Indien het allemaal waar is en gesteund wordt door onze eigen observaties, is het dan niet vanzelfsprekend zich de raison d’être af te vragen van dit gehele megaontwerp dat functioneert met regulariteit, harmonie en perfecte samenwerking tussen de myriade elementen en krachten van het universum? De kosmos bestaat sinds biljoenen jaren en de mensheid leeft al sinds duizenden jaren op aarde, maar het systeem van het universum heeft nooit enige onderbreking ervaren. De maan is nooit op de aarde gevallen noch is de zon ooit met de aarde gebotst. De vastgestelde duur van dag en nacht is nooit veranderd en aarde en water, vuur en hitte hebben hun aangewezen partnerschap altijd voortgezet. Men wordt gedwongen zich af te vragen: waarom houden al deze elementen van deze grote rijk zich zo strikt en trouw aan de regels en voorschriften die voor hen uiteengezet zijn? Waarom komen ze niet in conflict met elkaar? Waarom is er geen ontregeling of storing in het systeem? Wat is de kracht die de verschillende onderdelen onder controle van één enkele beheerder houdt? Je hoeft alleen in je eigen hart te zoeken voor het antwoord. Voel je niet intuïtief dat één Goddelijk Wezen de Beheerser van het universum is en dat het de Opperste Macht van deze Enige Beheerser is die alles wat zich in het universum bevindt onderhevig aan Zijn eigen wetten en regels houdt? Indien het universum bestuurd werd door twee goden laat staan verscheidene zou het onmogelijk zo efficiënt gerund zijn. Als zelfs een kleine onderneming niet beheerd kan worden door twee leiders, hoe kan dan het grote rijk van de hemelen en de aarde bestuurd worden door meer dan één Beheerder?

Kortom, het is een feit dat het universum niet vanzelf tot bestaan gekomen is en dat het niet spontaan functioneert. Het is geschapen en wordt beheerd door één enkele Beheerder. De zon, de maan, de sterren, de aarde en de hemelen en alles wat zich op dezen en tussen dezen bevindt, zijn allemaal onder Zijn heerschappij. Leven en dood wordt door Hem bepaald. Hij de Verhevene heeft de volledige macht over de gehele wereld en niets is in staat zijn eigen wil te forceren in Zijn koninkrijk. Als enig ander wezen ook maar een klein deel van de originele autoriteit genoot, zou ongetwijfeld chaos en ongeregeldheid volgen.

Bovendien vereist de administratie van zo een groot rijk niet alleen macht, maar ook kennis. Het vereist zo’n visie die het gehele universum in één oogopslag kan waarnemen en een intellect dat in gedachten houdend de behoeften van het geschapene tegelijkertijd bevelen kan uitvaardigen. De organisatie van de werelden zou zonder twijfel ontregeld raken indien wat kleinere “goden”, die dit gezichtsvermogen niet bezitten, de toestemming gekregen hadden om de besturing van het universum te delen met de Almachtige Heer en Meester en autoriteit hadden gekregen over bepaalde zaken of sommige schepselen.

Dit is niet alleen maar een verklaring of feit. Het is ook terecht dat Gods soevereiniteit over het universum met geen enkele entiteit gedeeld wordt en dat alleen Zijn bevel het gehele rijk bestuurt. Zijn schepselen, die geheel afhankelijk zijn van Zijn Genade voor hun eigen overleving, die niet eens voor een seconde kunnen leven op eigen kracht, zijn ongetwijfeld niet bevoegd om Zijn heerschappij te delen. Kan de dienaar een aandeel hebben in zijn meesters recht van eigendom? Of zou een meester zijn macht en rechten delen met zijn dienaren? Zo’n situatie is niet alleen onacceptabel volgens de evidente realiteiten van het universum, het gaat ook in tegen verstand en logica.

De werkelijke oorzaak van het leed van de mens

Dit zijn de fundamentele realiteiten waarop het systeem van deze wereld als het universum zich berust. Zoals het Engelse gezegde luidt: “No man is an Island.” In andere woorden, geen van ons bestaat zelfstandig en alleen, maar elk van ons is een onderdeel van het grandioos systeem, zoals de onderdelen van een machine.

Eenieder van ons is verbijsterd waarom het menselijk leven zo’n gemis kent aan vrede en veiligheid. Waarom worden we zo vaak geconfronteerd met zulke moeilijkheden en ellende? Waarom zijn onze wetten en systemen de verkeerde kant op gegaan? We zien naties in conflict met andere naties, landen strijden tegen andere landen, mensen scheuren elkaar aan flarden als wolven. Miljoenen mensen worden gedood, raken gewond of worden verdreven als gevolg van oorlogen. Huizen worden verwoest en bezittingen ter waarde van biljoenen euro’s worden vernietigd. De sterken verpletteren de zwakken, de rijken exploiteren de armen, regeringen zijn tiranniek en onderdrukkend en de zogenaamde bewaarders van wet en orde zijn corrupt en onrechtvaardig. De rijke raakt bedwelmd door zijn geld en de man met enige autoriteit raakt verslind door arrogantie. Er is geen loyaliteit in vriendschap en beloftes worden gemakkelijk verbroken. Moraal is iets dat mensen niet meer kennen en goddeloosheid prevaleert, zelfs onder het mom van religie. De mens heeft alle vertrouwen verloren in de mens, de mensheid is verdeeld in ontelbare groepen, partijen, stammen, waarvan elk probeert de ander te schaden middels geweld, fraude of met wat voor middelen dan ook die ter beschikking zijn.

Wat is de oorzaak van al deze problemen en wat is de wortel van al dit kwaad? Buiten het menselijk rijk zien we perfecte vredigheid. Sterren, lucht, water, bomen en dieren zijn in vrede, in gehoorzaamheid de voor hen voorgeschreven regels volgend. Het vertoont geen teken van ongeregeldheid. Waarom is het menselijk leven dan beroofd van deze zegening? Dit is een hele belangrijke maar moeilijke vraag. De meeste mensen vinden het zeer verontrustend en frustrerend, maar het antwoord is niet moeilijk te vinden. Mijn analyse van de situatie, die je stof doet nadenken zal geven, is dit: De mens lijdt schade omdat hij een levenswijze heeft aangenomen die in strijd is met de waarheid en realiteit. Zolang hij zijn leven niet in lijn brengt met de waarheid en realiteit, zal hij nooit vrede kennen.

Dit is niet zo moeilijk te begrijpen. Stel je voor dat je aan het reizen bent met de trein en veronderstelt dat de deur van dit voertuig net als jouw voordeur is. Indien je zou uitstappen, net zoals je uit je voordeur zou stappen, zou je waan je geenszins helpen. Deze deur zal nooit veranderen in je voordeur en de grond waarop je viel, zal niet veranderen in je tuin.

Gelijkerwijze, als jij jezelf overhaalt te geloven dat deze wereld zonder een Almachtige Meester is of gelooft in een godheid anders dan de Ene God of jezelf zou verklaren tot god, dan doet dit de realiteit niet veranderen. God zou nog steeds de Heer en Meester van het universum zijn en jij zou nog steeds in Zijn bestuur en macht zijn. Alleen zal jij wel de consequenties moeten verdragen vanwege de verkeerde levenswijze die je aangenomen hebt, al beschouw je deze als correct.

Het dient duidelijk te zijn dat God niet de Heer en Meester van het universum gemaakt is door een externe kracht. Hij is de Soeverein van het universum in Zijn Eigen Recht en Zijn Soevereiniteit is niet afhankelijk van jouw erkenning. Hij heeft jou geschapen alsook het universum. De aarde, de zon, de maan en de rest van de creatie en alle krachten daarin zijn afhankelijk van Zijn bevel. Alle dingen die jou helpen in leven te blijven zijn onder Zijn controle. Jouw eigen bestaan is geheel afhankelijk van Zijn wil. Dit zijn de harde feiten die je niet kunt veranderen. Je kan weigeren dezen te erkennen, je kunt je ogen ervoor sluiten, je kan ze wegredeneren op de manier waarop je wilt, maar zij zullen blijven zoals zij zijn. Jouw weigering om deze realiteiten te accepteren zal voor hen geen verschil maken, maar het zal wel een effect hebben op jou.

Wanneer jij deze realiteiten accepteert en je eigen positie herkent in de algemene opzet van zaken, zal je in staat zijn je leven overeenkomstig te ordenen en te leven in vrede en tevredenheid. Maar wanneer jij deze realiteiten verwerpt en poogt jezelf een positie toe te eigenen waar je in werkelijkheid geen recht op hebt, dan zal jou hetzelfde lot treffen die niet veel verschillend is van degene die de deur van de trein verwart met zijn eigen voordeur. Je zult jezelf pijn bezorgen, je kunt zelfs je leven verliezen, maar de realiteit zal onveranderd blijven.

Wat is dan onze positie in het licht van deze realiteiten? Wat is de positie van de dienaar vis-à-vis de meester? Is hij niet plichtsgebonden om de geboden van de meester te gehoorzamen, Zijn wil uit te voeren en de grenzen van zijn positie als een dienaar niet te overschrijden? De taak van de dienaar is het dienen. De taak van de onderbevelhebber is het uitvoeren van de bevelen van de aanvoerder en niet proberen de positie van de generaal in te nemen. Als jij een stuk land of een ander eigendom zou bezitten, zou jij willen dat het beheerd wordt precies volgens jouw wensen en dit is jouw recht. Als je zou wonen in een land waar alle macht zich in de handen van een monarch of heerser zou bevinden, wat zou jouw positie zijn ten opzichte van hem? Ongetwijfeld zou er van jou worden verwacht dat je leeft als een vreedzame en gezagsgetrouwe burger. Wat als jij besloot om jezelf macht toe te eigenen, zou je dan niet worden gezien als een opstandeling en verrader?

Deze voorbeelden maken ons duidelijk wat onze positie in het universum is, waar de Bestuurder de Almachtige God is. Hij is Degene Die ons geschapen heeft en onze enige taak is om te leven en te handelen volgens de wil van Onze Schepper. Hij is Degene Die ons voorziet en voedt vanuit Zijn rijkdom. Onze positie is die van een dienaar en niets meer dan dit. Hij is de Bestuurder van de gehele wereld, inclusief onszelf en wij kunnen geen andere status kunnen hebben dan die van zijn onderdanen. De hemelen en de aarde zijn allemaal Zijn eigendom en dienen beheerd te worden in overeenstemming met Zijn wil. Wij hebben geen recht om de wereld volgens onze eigen wensen proberen te beheren, onafhankelijk van Hem. Indien we dit pogen, zullen we hevige schade lijden.

Gods soevereiniteit over het universum bestaat krachtens zijn eigen macht en autoriteit. De hemelen en de aarde zijn allemaal binnen Zijn macht. Zijn wet is de wet van het universum en alleen Zijn bevel is gehoorzaamheid waard. Niemand van zijn onderdanen heeft het recht om zichzelf de positie van een oppermachtige toe te eigenen. Geen enkel individu of wetgevend instituut heeft het recht wetten te maken volgens hun eigen wensen en begeerten en de onderdanen van God op te roepen tot het volgen van die wet in plaats van de Goddelijke wet. Geen regering heeft het recht zijn eigen autoriteit toe te passen en van de mensen te eisen zijn bevelen te volgen in plaats van de Goddelijke voorschriften. Geen individu of groep heeft het recht de heerschappij van een individu of meerderen te erkennen door het de voorkeur te geven aan de wet van Ware Soeverein, de wetten van God te verwerpen en die van de menselijke wetgevers te accepteren, de bevelen van een rechtmatige heerser te verwerpen of een onrechtmatige door zichzelf benoemde heerser te gehoorzamen. Valse beweringen van heerschappij en de erkenning van deze beweringen leidt allemaal naar daden van opstand en de schuldige groepen zullen vroeg of laat hiervoor bestraft worden.

Een ieder van ons bevindt zich onder het gezag van God en Hij is in staat om ons tot Hem te laten terugkeren wanneer Hij wil. Na ons dood kunnen onze lichamen worden begraven, verbrand of verworden tot stof en as, de verschillende delen van ons lichaam kunnen verstrooid worden over de gehele wereld, maar zodra Hij wil zullen we voor Hem worden gebracht en gevraagd: “Volgens wel recht beweerde jij heerschappij (voor jezelf of anderen dan Mij) terwijl jij niets was dan Mijn onderdaan en dienaar? Wie gaf jou het recht om jouw wetten in Mijn koninkrijk door te voeren? Waarom erkende jij de autoriteit van de bedriegers terwijl jullie Mijn onderdanen waren? Waarom was jij gehoorzaam aan onwetmatige meesters, terwijl jullie dienaren waren van Mij? Zul jij in staat zijn deze beschuldigingen te beantwoorden? Zal er een advocaat zijn die je zal verdedigen? Zal hij een voorstel kunnen doen om je te redden tegen de voorgeschreven straf voor zo’n rebellie?

Het is niet alleen een kwestie van recht(en), maar het is ook een kwestie van bekwaamheid. Is een individu of groep capabel om een heerser of wetgever te zijn? Zelfs een eenvoudige machine zal uitgeschakeld raken indien het bestuurd wordt door iemand die zijn werking niet kent. Wanneer zelfs een machine van ijzer en plastic niet bestuurd kan worden zonder volledige kennis van zijn “natuur” en werking, hoe kan dan de wereld van de mens – de meest gecompliceerde machine met een myriade aan psychologische en andere facetten – bestuurd en beheerd worden door mensen, die laat staan het kennen van anderen, zichzelf niet eens voldoende kennen? Wanneer zulke novicen zich de rol van wetgevers toe-eigenen en het leven van de mens proberen te runnen, zal hun lot zeer waarschijnlijk lijken op de auto toevertrouwd aan een non-bestuurder. Het is niet moeilijk te zien dat daar waar door de mens gemaakte wetten worden nageleefd met veronachtzaming van de Goddelijke wetten, daar zijn de zaken niet goed beheerd noch is daar sprake van vrede en rust. Integendeel, er is geweld en bloedvergiet, onderdrukking en onrecht, exploitatie en degradatie. Het is een “hond-eet-hond”1 wereld geworden, waar algemene moraliteit vermorzeld is en gemeenschappelijk welzijn verwoest. Alle krachten en vermogens waar God de mens mee geschapen heeft, zijn niet gebruikt voor welzijn en vooruitgang, maar veeleer voor destructie. De reden waarom de mens van deze wereld een werkelijke hel heeft gemaakt is dat hij, zoals een nieuwsgierig kind, geprobeerd heeft een machine te bedienen over wiens werking en mechanisme hij haast niets van afweet. Slechts de maker van deze machine kent zijn geheimen en de wijze waarop het functioneert. Indien de mensheid zichzelf zelfs nu kan overhalen om terug te keren van dit pad en de wetten die door de Maker van de menselijke machine zijn uiteengelegd begint te volgen, kan de schade die we tot nu toe onszelf hebben aangedaan nog worden hersteld alsook onze levens. Er is geen andere weg om te komen uit de problemen en beproevingen die we voor onszelf hebben gecreëerd.

Waarom is er zoveel onrecht in de wereld?

Als je iets dieper kijkt naar dit probleem, zul je een andere reden vinden dan zijn ( de mens’) eigen onwetendheid.

Het woord “mens” of “mensheid” refereert niet naar een specifiek individu, stam of natie. Deze woorden refereren naar zowel mannen als vrouwen. Alle mannen en vrouwen zijn mensen en hebben het recht om te leven en de levensbenodigdheden (elementaire zaken) te verkrijgen. Allen hebben recht op rechtvaardigheid, respect en waardigheid. Menselijk welzijn beperkt zich niet alleen tot het welzijn van een specifiek individu, stam, klasse of natie, maar het welzijn van alle mensen. Wanneer van rijkdom en gemak door enkelen wordt genoten terwijl de meerderheid ten onder gaat te midden van armoede en moeilijkheden, kan er niet worden gezegd dat de mensheid gelukkig en succesvol is.

Na deze overduidelijke realiteit te hebben geaccepteerd, is nu de vraag: Hoe kan het welzijn en voorspoed van de gehele mensheid bereikt worden? Dit doel kan enkel worden bereikt als de wetten voor de mensheid gemaakt worden door Eén Die niet onder hen discrimineert; als de rechten van de mens rechtvaardig worden bepaald door Degene Die geen persoonlijk belang hierin heeft en die niet geassocieerd wordt met de belangen van enige stam, familie, klasse, land of natie. Het kan uitsluitend bereikt worden als iedereen onderworpen is aan de bevelen van Degene Die noch een fout kan maken in Zijn beoordeling vanwege onwetendheid of onvoldoende kennis, noch misbruik maakt van autoriteit voor persoonlijk belang. Dit is de enige manier om rechtvaardigheid te stichten en te verzekeren dat alle individuen, naties, klassen en groepen gelijke rechten zullen hebben. Dit is de enige manier om een einde te maken aan onderdrukking, onrecht en tirannie.

Is er een man op aarde die zo rechtvaardig, eerlijk en onzelfzuchtig kan zijn? Is er iemand die vrij is van menselijke zwakten? Ongetwijfeld kan deze vraag niet bevestigend worden beantwoord. Zo’n perfecte rechtvaardigheid en eerlijkheid zijn eigenschappen die enkel aan God toebehoren. Een mens, hoe eerlijk en groothartig hij ook mag zijn, zal bepaalde persoonlijke belangen hebben; hij zal zich ongetwijfeld dichter bij sommige mensen voelen dan anderen of sommigen heel graag mogen en een afkeer hebben van anderen. Kortom, geen mens kan beweren vrij te zijn van zwakten en gebreken. Dit is de reden waarom we onderdrukking en onrecht aantreffen, in een of andere vorm, waar ook maar door de mens gemaakte wetten in kracht zijn in plaats van de wet van God en waar menselijke autoriteit gehoorzaamd wordt in plaats van de Goddelijke bevelen.

Denk aan de verschillende koninklijke families die zich middels dwang posities van eer en aanzien, uitzonderlijke rijkdom en een leven van pracht, praal en privileges hebben toegeëigend ten koste van anderen. Zij staan “boven” de wet en kunnen niet worden aangeklaagd in rechtbanken, ongeacht wat zij doen. Het is duidelijk dat zij slechts stervelingen zijn zoals alle anderen, toch doen zij zich voor als demigoden en worden op een hoog voetstuk geplaatst en het gewone volk, mochten ze hen benaderen, verschijnen voor hen met opgevouwen handen en op gebogen knieën, alsof ze afhankelijk zijn van de royalty voor hun levensonderhoud, zelfs voor hun eigen leven. De koningen en zijn verwanten zamelen geld in van de mensen middels eerlijke of oneerlijke middelen en verkwisten het aan het bouwen van paleizen, luxe en sport. De honden van de rijken eten vaak beter voedsel dan vele mensen, die zwoegen om de schatkisten van de rijken te vullen. Is dit rechtvaardigheid? Kan zo’n systeem van zaken de uitvinding zijn van een rechtvaardige bestuurder die evenveel waarde hecht aan de rechten en belangen van alle mensen?

Of denk aan de Brahmanen in India of priesters en rijke prinsen en edelen in andere landen of de invloedrijke zakenmannen over de gehele wereld. Een ieder van hen beschouwt zich verheven boven het “gewone volk.” Ze zijn in vele landen in staat geweest vele wetten in het wetboek te krijgen die hen bepaalde rechten verschaffen die voor anderen niet toegankelijk zijn. Zij worden beschouwd als “schoon” en waardig, terwijl het gewone volk gezien wordt als vies en verachtelijk. Het is net alsof hun rol het stelen is en anderen er slechts zijn om van te stelen. Het leven, eer en bezit van het gewone volk wordt vaak opgeofferd om deze klasse van mensen tevreden te houden. Kunnen zulke regels en wetten mogelijkerwijs de uitvinding zijn van een rechtvaardig wezen? Reflecteren dezen niet enorme zelfzuchtigheid en partijdigheid?

Of denk aan de geschiedenis, waar machtige staten de zwakkeren dwangmatig aan zichzelf onderworpen. Is er enige wet verordend of resolutie doorgevoerd die geen zelfzucht aangeeft? Overal beweren bepaalde naties dat zij superieure rassen zijn; alleen zichzelf beschouwen zij als mensen en de leden van zwakkere naties als ondergeschikt of zelfs sub-humaan. Ze beschouwen het als volledig verantwoord om de belangen van anderen op te geven omwille van de eigen. Alle wetten die door hen worden doorgevoerd of onder hun invloed of druk geven dit duidelijk aan.

Deze voorbeelden zijn slechts hints en korte illustraties. Het is overduidelijk dat door de mens gemaakte wetten een of andere vorm van onrecht reflecteren. Aan de ene kant geven ze een groep mensen meer dan waar zij recht op hebben en aan de andere kant weigeren zij miljoenen anderen niet alleen hun rechten, maar zelfs hun menselijke waardigheid. De reden voor dit onrecht is niet zo moeilijk te achterhalen: wanneer een mens over een zaak beslist, zal zijn hart en geest beheerst worden door zijn eigen belangen en inclinaties of die van zijn familie, ras, klasse, stam of natie. Hij zal niet naar anderen kijken met hetzelfde begrip en sympathie die hij vertoont voor degenen die hem nabij zijn.

Er is geen remedie tegen dit heerszuchtig onrecht dan het schrappen van deze wetten en het onvoorwaardelijk accepteren van de wet van God voor Wie alle mensen gelijk zijn en Die een onderscheid maakt onder hen alleen op basis van hun godsvrucht, gedrag, karakter en verdiensten en niet op grond van hun ras, kleur, klasse of nationaliteit.

Hoe kunnen wij vrede stichten?

Er is nog een ander aspect dat niet genegeerd kan worden. Het is duidelijk dat alleen een gevoel van verantwoordelijkheid de enige macht is die een persoon in bedwang houdt. Wanneer iemand er van overtuigd is dat er niemand is die hem ter verantwoording zal roepen en dat er geen macht is die hem kan straffen, zal hij uiteraard alle besef van discipline verliezen en een leven leiden met geen zorg voor anderen. Dit geldt voor zowel families, naties en de mensheid in het algemeen als voor individuen. Een gezin zal alle discipline verliezen en de grenzen van verantwoordelijkheid en autoriteit passeren wanneer zij denkt dat er niemand is om haar te ondervragen en haar ter verantwoording te roepen. Een socio-economische klasse zal niet aarzelen om andere klassen te onderdrukken als zij denkt dat zij niet toerekeningsvatbaar is. Wanneer een natie denkt dat zij sterk genoeg is en zichzelf verzekert van straffeloosheid, dan begint zij zwakkere naties te onderdrukken en vernietigen, zoals de wolf het schaap aanvalt.

Veel van de wanorde waar de wereld vandaag de dag last van heeft is voornamelijk vanwege het feit dat de meeste mensen de heerschappij van een Wezen superieur aan allen van hen en aan Wie zij allen op een dag een antwoord zullen geven voor hun daden niet herkennen, Die de macht heeft hen te bestraffen. Totdat zij dit niet erkennen, zullen onderdrukking en onrecht doorgaan en zal ware vrede niet gesticht kunnen worden.

Wie kan deze Allerhoogste zijn, dan God de Almachtige Zelf, de Heer en Meester van het universum. Hij kan geen mens zijn, omdat een individu of groep verleend met opperste macht ongetwijfeld als een Farao onverantwoordelijk, onloyaal, zelfzuchtig en partijdig zal handelen en anderen op oneerlijke wijze zal bevoorrechten. “Absolute macht corrumpeert absoluut.” Eerder deze eeuw werd de Leage of Nations(Volkenbond) opgezet door de Europese machten om de problemen van internationale wanorde op te lossen, maar het werd al gauw een associatie van White Nations en werd gebruikt als een tool in handen van een paar grote machten die andere naties onrechtvaardig begonnen te behandelen.[1]

Deze en andere lessen van de geschiedenis zouden ons eigenlijk moeten hebben geleerd dat we van de mens niet kunnen verwachten dat hij een rechtvaardig gezag kan zijn die gevreesd wordt (door de onrechtplegers) en deze vrees alle individuen, groepen, naties en rijken onder controle houdt. Zo’n macht dient buiten en boven de menselijke wereld te zijn. Het kan slechts de macht van God zijn. Indien wij ons bekommeren om ons eigen welzijn en vooruitgang, dan is er geen alternatief dan te geloven in God, zich overgeven aan Zijn soevereiniteit, Zijn wet gehoorzamen en ons ervan bewust zijn dat Hij alles wat wij doen en denken ziet en kent, en dat wij op een dag voor hem zullen moeten verschijnen om verantwoording af te leggen van ons leven hier op aarde. Dit is de enige wijze waarop wij goede, vredige en zich aan de wet houdende mannen en vrouwen kunnen worden. Dit is de enige wijze waarop we vrede kunnen realiseren in deze wereld en succes in het hiernamaals.

Er resteert nog één twijfel en die is: Als Gods soevereiniteit over het universum zo absoluut is, als alles van de sub-atomische delen tot de grote hemellichamen onder Zijn beheer zijn en als de mens slechts een eenvoudige onderdaan van de Almachtige is, hoe is de mens dan in staat te rebelleren tegen de Glorieuze Bestuurder en zijn eigen heerschappij te vestigen waarin hij ringeloort over anderen middels door de mens gemaakte wetten? Waarom roept de Almachtige dit onmiddellijk geen halt toe en bestraft hij hen niet?

Laten we eens het voorbeeld nemen van een land waar de heerser één van zijn onderdanen als gouverneur van een bepaalde provincie aanstelt. Het gehele land is onder het bestuur van de heerser; de burgers zijn aan hem onderworpen, de wegen, de spoorwegen, telecommunicatie, het leger en alle andere zaken staan voor hem ter beschikking. Als hij het zo wenste, zou hij de gouverneur dwangmatig kunnen verplichten tot complete loyaliteit en onvoorwaardelijke gehoorzaamheid, maar hij wilt zijn intelligentie, loyaliteit, plichtbesef en bekwaamheid testen. Hij geeft de gouverneur dus de vrije teugel in de provincie, tot zo’n mate dat de gouverneur de heersers’ autoriteit en macht niet meer voelt.

Indien de gouverneur wijs, loyaal en plichtsgetrouw is, zal hij nooit zijn ware positie als een onderdaan en subordinaat van de heerser uit het oog verliezen en zal hij zijn provincie binnen de grenzen van zijn jurisdictie besturen. Hij zal zijn autoriteit beoefenen binnen het kader van de heersers commissie en volgens zijn wensen. Dit loyale en plichtsgetrouwe gedrag zal zijn bekwaamheid en competentie bewijzen en zal hij kans maken op promotie tot hogere rangen.

Aan de andere kant, stel je voor dat de gouverneur onverstandig, niet loyaal en kwaadwillig is en de inwoners van de provincie zijn onwetend en naïef. Gebruik makend van de vrije teugel die de heerser hem gegeven heeft, besluit hij te rebelleren. Hij besluit onafhankelijk als heer en meester te regeren en de mensen beginnen hem te gehoorzamen, omdat zij zien dat hij hen betaalt, de lokale politie en rechtbanken onder zijn controle heeft, dat hij de macht heeft hen te bestraffen en te executeren en de levens van de inwoners te maken en kapot te maken.

De soeverein is op de hoogte van het verraad van de gouverneur en ook van de acceptatie van de kortzichtige lokale populatie. Ongetwijfeld is hij machtig genoeg om een einde te maken aan deze opstand en de schuldige partijen een zware straf op te leggen, maar dit doet hij niet. Hij wilt de gouverneur en het volk beproeven. Hij blijft hen de vrije teugel geven en kijkt toe, terwijl zij hun verwoestende weg navolgen. Hij wilt dat al hun kwaad volledig zichtbaar wordt. Hij geniet van absolute macht en is niet bang dat de opstandige gouverneur uiteindelijk naar de hoofdstad doormarcheert en hem ten val brengt. Hij is er zeker van dat de opstandelingen nooit in staat zullen zijn de provincie te verlaten, aangezien die omgeven is door loyaal gebied. Hij heeft daarom geen haast om de zaak te forceren. Hij kan jarenlang doorgaan met het tolereren van de situatie, maar uiteindelijk, wanneer al het kwaad van de vijandige gouverneur en het volk zich volledig heeft gemanifesteerd, overvalt hij hen plotseling en zijn bestraffing is zo hevig dat geen krijgslist het kan afwenden.

Een ieder van ons, van de heersers en degenen met autoriteit tot de nederige boer en krottenbewoner wordt beproefd. Onze intelligentie en wijsheid, ons plichtsbesef, onze integriteit en loyaliteit worden op de proef gesteld. Een ieder van ons moet de beslissing nemen om loyaal of niet loyaal te zijn tegen de ware Heer. Dit is de meest essentiële vraag en de meest belangrijke zaak in het leven. Succes en verlies hangt hier van af. Laat ieder van ons zich begeven in diepe en oprechte soul-searching. Hebben we daadwerkelijk gekozen om loyaal te zijn aan onze Heer of volgen wij een weg die leidt naar disloyaliteit, bedrog en uiteindelijk rampspoed…?

 

Gerelateerd

Delen met